55 Ekran

Behzat Ç. vs Harry Potter

2011-10-05T17:12:00.004+03:00

Şimdi bu iki kavramdan birisine aşina olmayan için bu yazı belki çekilmez olacaktır, ancak tavsiyemi dinler ikisini de tamamen irdelerseniz zararı olmaz. Ben direk kıyaslamaya geçeyim:

Harry Potter kitaba adını vermiştir, Behzat Ç. kitabın ana karakteridir, ancak diziye adını vermiştir.

Geçmişin izlerini Behzat Ç. zihninde taşır, bir an bile unutmaz; Harry Potter buna ek olarak alnında taşır.

Behzat Ç. iyi bir stoperdir; Harry Potter iyi bir arayıcıdır. Ayrıca Ron iyi bir tutucu iken, emin olun Hayalet de Snitch peşinde harikalar yaratabilirdi.

Behzat Ç.'nin kadınlarla ilişkileri dalgalıdır, aynı anda Bahar'a aşıkken Gönül'ü boşlamaz; Harry Potter ise aynı kızı görünce midesi takla atar (bunda ergenliğin etkisi var, daha görecek tabi ilerde).

Behzat Ç. bütün her şeyden kendini sorumlu tutar ve öyledir, Harry Potter ise daha bebekken başına gelen olayların sonucuyla yaşamak zorundadır.

Behzat Ç. ekibiyle Hüseyin'in birahanesinde veya pavyonda kafa dağıtır; Harry Potter ekibiyle Madam Rosmerta'nın yeri Üç Süpürge'de takılır.

Behzat Ç. düşmanıyla herhangi bir ortak yana sahip değildir, Harry ile Voldemort'un kaderi ortak çizilmiştir.

Behzat Ç. de Harry Potter da kendi kendilerine iş yapıp durumlarını zora sokarlar.

Behzat Ç'de Emniyet Genel Müdürlüğü, Harry Potter'da sihir bakanlığı yozlaşmaya uğramıştır, kime güveneceğini bilemezsin.

Behzat Ç'nin iş çevresinde kompleksli olmayan adam yoktur, Harry Potter'ın yakın çevresinde sadece Ron komplekslidir.

Potter'ın Dumbledore, Sirius Black, Hagrid gibi yol göstericileri vardır, Behzat Ç. alayına rest çeker.

Sonuç olarak ikisi de yazarlarının hayal güçlerini, detaycılıklarını ve yazma yeteneklerini muazzam bir şekilde ortaya koydukları okunmadan ölünmemesi gereken eserlerdendir. Ekstra kıyas olursa yorumlarda görüşelim.

Ama Biz Güçlü Olmak İstemiyoruz Ki!

2011-09-29T15:18:00.000+03:00

Leyla ile Mecnun, kendi çölünde kaybolanların hikâyesidir. Umudunu yitirmeden bekleyenlerin, hüznün olduğu yerde kahkahayı eksik etmeyenlerin, hala sevdiği kızın gözlerine bakıp “seni seviyorum” demekte zorlananların hikâyesidir.

Leyla ile Mecnun, hayatı boyunca hep yedek kalmışların hikâyesidir. Beethoven’ın 9. Senfoniyi bestelediğinde sağır olduğunu bilenlerin ama arabeskten de vazgeçemeyenlerin, başka hikâyelere dâhil olamadığı için kendi hikâyelerini yazanların, bazen küfürlü konuşup, aşkla susanların, kafası hayli karışık olanların hikâyesidir.

Leyla ile Mecnun, güçlü olmak istemeyenlerin hikâyesidir. Daha çok deneyen, daha çok yenilen, hep deneyen ve hep yenilenlerin hikâyesidir.

Neemiş?

İşte Leyla ile Mecnun bizim hikâyemizmiş. Vir vir vir, vir vir vir konuşmaya gerek yokmuş.

İmza; LAAAPS!!

-Burak Aksak-

Sinem'in Son Derece Kişisel Emmy Yazısı

2011-09-19T10:37:00.001+03:00

Dizi izlemek pratikte film izlemekten çok daha kolay. Çünkü ders çalışırken ara verince, veya dışarıdan geldiğinde yemek yerken filan maksimum 45 dakikada bitiyor ve sen de yaşamına devam edebiliyorsun. Ama iş ödül töreni boyutuna taşınınca Oscar takibi her zaman Emmy'den daha kolaydır; çünkü adaylar açıklandıktan sonra izlemediklerini izleme gibi bir lüksün olmaz. Yani vaktin varsa bile, mesela benim yaz tatiliydi, niye herhangi bir ödüle aday olacak kadar şahane dizileri kısa bir sürede tüketeyim? Bu yüzden biraz izlediklerimizin içinden değerlendirme yaparız. Mesela en iyi komedi dizisi dalında 5 aday varsa ve biz bunların 3'ünü izlemişsek, diğer ikisinin şansı bile yoktur.

Gel gelelim, hayatta bazı gerçekler vardır ki bilmek için tüm dizileri izlemeye gerek duyulmaz: Hugh Laurie'nin her sezon daha da inanılmaz bir biçimde Greg House'u canlandırırken kendini aşması ve 7 sezondur, her bir sezon bittiğinde Emmy'i daha fazla hak etmesi. Greg House'un yerine ödülü alan Michael C. Hall, Steve Buscemi, yahut gönlümün kazananı Jon Hamm olsaydı sanırım bu kadar kıyamet yine kopmazdı ama Kyle Soyadınıbilehatırlamıyorum alınca insanlar ister istemez galeyana geldi. Eğer mesele "Ay yazık son senesi, verin kız adama"cılıksa, o zaman Steve Carell kimsesiz mi, piç mi diye sormak istiyor insan. Soruyor da. Ama akademi mi artık ne tırtlıksa o pek ciddiye almıyor bizi.

Kadın oyuncu dalındaki favorimin Elisabeth Moss olduğunu Twitter'da kopardığım hengameden uyuyanlar bile öğrenmiştir sanırım. Mad Men'i 3 senedir izliyorum. Şöyle özetleyeyim: The Lord of the Rings'ten Eowyn ile birlikte en çok özdeşleştiğim, en çok kendime benzettiğim karakterdir Peggy Olson. Bu karaktere bu kadar tapınmamı da tabi ki Elisabeth Moss'un muhteşem oyunculuğuna borçluyum büyük ölçüde. Jon Hamm'in de, Elisabeth Moss'un da aday gösterildiği bölüm, The Suitcase. 4. sezonun 7. bölümü. Ben bölümü izler izlemez, ikisinin de Emmy'de bu bölümden aday gösterileceğini anladım. Hatta Elisabeth Moss'un ödülü alacağından o kadar emindim ki, sırf onun için izledim desem yeri. Biraz da "Tekrar Mad Men en iyi drama dizisini alırsa halaya durayım" diye izledim, kabul. Diziyi izleyenler zaten neden bu kadar ısrarcı olduğumu can-ı gönülden anlıyordur, hatta onların favorisi de Elisabeth Moss'tur, buna eminim. İzlemeyen varsa ve meraktan şu bölümü direk açıp izlese, acayip dandik gelir; çünkü dizinin bütünlüğü içinde güzel olan, derinliği olan bir bölüm, The Suitcase. Hatta Twitter'da daha ödüller başlamadan "The Suitcase > Tüm dizilerin tüm bölümleri, hatta House M.D.'den 'Three Stories', 'House's Head' & 'Wilson's Heart' da dahil" dedim. Çok da tepki topladım. Bu iddiamın hala da arkasındayım, isteyenle de tartışırım, ama sadece House'u izlemiş olup House faşizanlığı yapanlarla değil. İkisini de izlemiş olanlarla.

Gelelim kaç yıldır Mad Men toplarken neden bu sene de drama dalında Mad Men'in tekrar almasını istememin sebebine. Şöyle özetleyelim: Geçtiğimiz sezonlarda aldıysa, bu sezon çifter çifter almalıydı. Öyle bir sezon 4. sezon.

Komedi konusunda kendimi geliştirmem, toparlanmam lazım çok acil. How I Met Your Mother'da kaldım resmen. Kışın Modern Family, 30 Rock, ve The Office'i cilalıyoruz.

Gerçi Leyla ile Mecnun ve Behzat Ç., gönlümün en güzel yerinden gelen Komedi ve Drama Emmy'lerini paylaşıyorlar aralarında, o ayrı.

*Yazıyı Geowyns'e yazdım ama buraya eklemek de farz.

Episodes

2011-01-21T20:33:00.007+02:00

Yakın geçmişimizin sit-com efsanelerinden Friends’in yaratıcılarından biridir David Crane ve bu titrinin ona kazandırdığı krediyi Amerikan dizi sektörü içinde sonuna kadar kullanmaya kararlı anladığım kadarıyla. Friends dizisinin Joey karakteri Matt LeBlanc ile aralarında özel bir muhabbet mi var artık bilemiyorum ama tıpkı 2004 yılında “Joey” dizisi için koltuğunun altına aldığı Matt LeBlanc ile 2011 yılında yine bir aradalar ve bu sefer ki projemizin adı “Episodes”.

Dizinin ana karakterleri olan İngiliz çiftimiz İngiltere’de 4 sezondur yayınlanan bir sitcomun yazarlarıdır ve İngiltere televizyon ödülleri gecesinde, alıştıkları üzere yine “yılın en iyi sit-comu” ödülünü alırlar. Törende onları izleyen Amerikalı bir yapımcı diziyi Los Angeles’a taşımayı teklif eder ve çiftimizin daha önce hiç bilmedikleri Amerika dizi sektörü ve LA macerası başlar. Dizinin diğer önemli (belki de en önemli) faktörü Matt LeBlanc’a gelirsek, 2. bölümden itibaren diziye dahil oluyor ve aynen kendisini oynuyor (kendisini oynamak?), yani aslında reelde de daha önce canlandırdığı karakterlerden çok farklı olmadığını düşündüğüm, bildiğimiz Matt LeBlanc.

Dizinin oyuncu kadrosundan sadece Matt LeBlanc’ı önceden tanıyorum ama diğer karakterlerle tanıştığıma da çok sevindim, zira İngiliz çifti canlandıran Stephen Mangan ve Tamsin Greig “I’m an Englishman in LA” kalıbında çok başarılılar. Yan karakter seçimleri de aynı oranda başarılı, ben özellikle kanalın komedi bölümü başındaki Myra Licht karakterine ve mimiklerine hasta oldum :). Bir de Stephen Mangan’ın Jerry Seinfeld ile benzerliği gerçekten şaşırtıcı boyutta.

Dizinin henüz 2 bölümünü izleme şansımız oldu. Amerika halkınca beğenilip beğenilmediğini henüz bilmiyorum ama David Crane’i az çok tanımışsak devam etmesi için elinden geleni yapacaktır. Bu sıralar tam da atıştırmalık bir dizi arıyordum diyenlere şiddetle tavsiyemdir.

2011

2011-01-01T19:09:00.004+02:00

Marshall ile Lily kadar mutlu; Osman kadar tatlı; House kadar faydalı; Ana Lucia Cortez kadar güzel; Canım Ailem kadar sıcak; Doctor Who kadar maceralı; Leverage'ın Parker'ı kadar sempatik; Homer Simpson kadar rahat ve The Big Bang Theory'nin 'nerd' insanları kadar eğlenceli bir 2011 geçirmeniz dileğiyle...

Öyle Bir Geçer Zaman Ki

2010-12-22T00:08:00.004+02:00

Bu sezonun en çok izlenen ve 3-4 sezon daha devam etmesi şimdiden belli olan tek dizisi “Öyle Bir Geçer Zaman Ki” sanırım. Sadece ilk bölümü ve 2. bölümünü en başından sonuna kadar izleyebildim -ki o bölümlerde odak noktası Osman’dı- ama onlarda bile yüksek gerilim dozundan rahatsız olmuştum açıkcası. İzlemeyi bıraktığım ve hatta direkt izlemediğim dizileri haftalık tanıtımlarından takip edebilen biriyimdir normalde velhasıl bu dizinin artık reklamlarını bile ağız tadıyla izleyememekteyim. Sürekli bir şiddet, kavga, bağırış, çağırış, ağlayanlar… Türk halkı acı, zulüm, trajedi ve mağduru izlemeye maalesef ki bayılıyor. Ha bunlar hayatın içinden, her yerde olan olaylar, televizyonda da olması normal diyebilirsiniz, ana haber bültenlerinde, gündüz programlarında da rastlanabiliyor, evet, ama hiçbirinde bu derece abartılı şekilde sunulmuyor izleyiciye, üstelik “prime time” da ailelerin çocukları ile birlikte televizyon karşısında oldukları saatlerde. Televizyonda sunacağın her şeyin her duygunun mutlaka bir dozu olmalı ama bu dizide yok maalesef, özellikle de şiddetin ve duygu sömürüsünün.

Özellikle değinmek istediğim nokta ise “Mete” karakteri, karakteri canlandıran Aras Bulut İynemli’nin süper bir oyunculuk ortaya koyması karakterin ileri derecede sorunlu (hatta ben psikopat diyorum kendimce) olduğu gerçeğini kapatmıyor maalesef. Her hafta bir psikopatın arkadaşlarına, öğretmenlerine, babasına saldırışları (ve en son olarak da evini yakışını) izlettiriyorlar insanlara. Ben bu karakteri bir bölümde dahi herhangi bir kavgaya tartışmaya sakin kalabildiğini görmedim, sürekli bir parmak havada, “sana gününü göstericem…” ayakları… Senaristler bu çocuğa bir denge sağlasın artık lütfen, hastaysa falan tedavi edilsin çünkü cidden çok sinir bozucu bir görüntü ve gün geçtikçe de dozu artıyor. Senaristlere bir tavsiyem de sağ-sol olaylarını aktarış biçimleri için olacak; bu olaylar hep belirli bir pencereden anlatılıyor genelde ve hep aynı senaryo ve sahneler tekrarlanıyor, işte üniversite içinde bildiri dağıtılırken sinirlenen tarafların burun buruna gelmesi, bir tarafın öbür taraf liderinin kız arkadaşını kaçırması… Eğer bu eksenden devam edeceklerse kendilerine bir söyleyecek tek sözüm; burada yapılmışı var; bkz: Çemberimde Gül Oya, Hatırla Sevgili

Dizinin oyuncu seçimleri genel olarak iyi ama 2 ana karakterde problem var bence; biri anne (Ayça Bingöl) , oyunculuğuna tek kelime edemem ama sanki daha yaşı geçkin bir oyuncu da seçilebilirmiş, zira en büyük kızla aralarında en fazla 8-9 yaş varmış gibi duruyor. Biri de Ali kaptan, Erkan Petekkaya’nın popüler yönünden faydalanmak istenmiş olabilir ama dramatik sahnelerde oyunculuğu biraz yavan kalıyor.

Dizinin olumlu yönleri olarak da, genç oyuncuların seçimi konusunda gerçekten başarılılar ve bunlara ek olarak Caroline karakteri için yabancı kökenli bir oyuncu seçilmesi, telaffuz ve inandırıcılık açısından iyi olmuş. Meral Çetinkaya var bir de, tabii ki ona bir şey söylememe gerek yok diye düşünüyorum. Son olarak da müzik tercihlerini yapan kişi kimse bir elini öpmek isterim çünkü dizinin bana göre en başarılı yönü müzik seçimleri. Mesela bir bölümde çaldıkları The Rolling Stones – Paint it Black (http://fizy.com/#s/1lsn5i) ile çıtayı oldukça yükseltmişlerdi.

Spartacus: Gods of Arena

2010-12-10T22:41:00.000+02:00

Geliyor, geliyor, Spartacus'süz Spartacus geliyor.

Ama bence böyle arada mini seri bi açıdan iyi oldu, zira dizinin öncesine ait açıklama yapılmasına ihtiyacı var. Gerçi Gods of Arena'da sadece Ludus'un hikayesini anlatılacak ve bizler Batiatus'tan öncesine tanık olacağız. Nerde o eskinin gladyatörleri dedirtecek mi bu mini seri merak içerisindeyim. Daha çok yeni sezon için merak içerisindeyim ama nalet gitsin adam kanser oldu yeni sezon sıkıntıya düştü. kıfsmet bi yerde.

Meraklıları içün, Spartacus: The Gods of Arena Ocak'ta yayınlanmaya başlayacak. Şimdiden iyi takiplemeler efenim.

Glee!

2010-11-30T20:54:00.002+02:00

Glee ekibinde ne tür aranjörler çalışıyor bilemiyorum ama adamlar inanılmaz işler çıkarıyolar her hafta en dandik şarkının bile sihirli dokunuşlarıyla ne kadar mükemmel hale geldiğini ağzımız açık bir şekilde izliyoruz, aşağıdaki performans bunlardan sadece biri. "ay ben müzikal sevmem kiii" " ne? hem lise hem müzikal, hayatta izlemem" demeyin, izleyin, izletin adamı hasta etmeyin.

In Treatment

2010-11-27T23:28:00.005+02:00

Öncelikle merhabalar, “artık yazılarımla 55ekran’dayım” diye bir selebiriti girişi yapsam ne güzel olurdu değil mi ya, ama madem bir selebiriti değilim neden normal insan girişi yapmıyorum? Efendim, izlediğim diziler hakkında nacizane, 3-5 cümle bir şeyler yazmaya çalışacağım, hepimize iyi seyirler iyi okumalar dileyerek sözlerime başlamak isterim.

Geçen yaz izlemek için kendime, hali hazırda izlediğim zibilyon tanesi yetmiyormuşcasına, yeni dizi bakınırken HBO’nun sitesinde adını ve Gabriel Byrne'lı şu şahane afişi görmem ve vurulmam bir oldu. Genel olarak HBO dizilerinin beğenerek takipleyen ve Gabriel Byrne hayranı olan ben diziyi izlemek için başka bir sebebe ihtiyaç duymazken senaryo ve yapım aşamasının sevdiğimiz yazarlardan Gabriel Garcia Marquez'in evladı Rodrigo Garcia’nın (ey genetik sen nelere kadirsin) üstlendiğini de öğrenince izlemek benim için artık farz olmuştu. Dizi 57 yaşında bir terapistin hastaları ile yaptığı haftalık seanslar olarak, haftanın 5 gününe yayılmış şekilde ilerliyor. Dizin Amerika’da yayınlanış şekli de bu haftalık düzenle uyumlu ve sezon bölüm sayısı standart sayının bir hayli üstünde (1. Sezon 43 bölüm, 2. Sezon 35 bölüm).

Pazartesi, Salı, Çarşamba ve Perşembe Dr. Paul Weston (Gabriel Byrne)’ın hastaları ile terapilerine aitken Cuma günleri Paul, doktor önlüğünü askıya asıp yakın arkadaşı ve terapisti Gina (Dianne Wiest)’nın hasta koltuğuna oturuyor. Dizinin bence en ilginç detayı bu, çünkü bir terapistin “terzi kendi söküğünü dikemez” düsturu çerçevesinde, problemlerini çözmek için başka bir terapistten yardım alışını izlemek terapistlere ve insan psikolojisine bakış açınızı değiştiriyor.

Tüm bu anlattıklarım ve rakamlar diziyi izlemeyi düşünenlerin gözünü korkutmuş olabilir ama bence hiç korkmayın ve balıklama dalın zira İn Treatment gerçekten çok başka bir dünya. İçine bir kere girdiniz mi artık o dünyanın bir parçasıymış gibi hissediyorsunuz, hafta hafta psikolojik gelişimlerine şahit olduğunuz karakterler bir yakınınızmış gibi oluyor, zaman zaman empati bile geliştirebiliyorsunuz. Hatta ben 2. sezonda bir hastanın içine düştüğü duruma o kadar üzüldüm ki “bu dizi beni çok üzüyor yaeee” diyip izlemeyi resmen bıraktım bir ara (tabi ayrılık üzün sürmedi 2 hafta sonra geri döndüm :) Ama beni asıl kaplayan ve izledikçe içine gömüldüğüm tek bir durum var, dr Paul Weston’a, ki Gabriel Byrne seçiminin nasıl doğru bir karakter eşleşmesi olduğuna izleyenler hak verecektir, duyduğum özlem, yani özlemden kastım o benim terapistim olsun, her hafta gideyim saatlerce anlatayım istiyorum. Sözlerime dizinin 2. Sezonundan, Dr Paul'un bir hastasının onun için sarf ettiği cümlelerle son vermek istiyorum (tabi ara ara devam edeceğim In Treatment yazmaya).

Hasta: - Do you know that i like best about you...
Paul: - What?
Hasta: - Your eyes... i remember the first time i came here and as i was leaving, i looked at you and you looked at me, and i lost my breath for a moment...
Paul: - ...
Hasta: - But your eyes... buttomless...

Hung

2010-11-27T20:23:00.003+02:00

Hung, HBO'nun yapımını üstlendiği 2 sezondur devam eden güzide bir dizimiz. Konu olarak biraz acayip olsa da 2. sezonun ortasında bi kimse olarak çok tatmin olduğumu söyleyemem. Zira male prostutite işinde tutunmaya çalışan, lisede koçluk yapan loser bi amcanın hikayesini anlatıyorlar. Dizinin en göze çarpan tarafı çok çarpıcı olarak lanse edilebilecek olayları dahi normalleştirerek anlatıyorlar tarz meselesi tabi. Ama konu olarak hakkaten değişik, bir de dizideki ho ve pimp'in özellikleri anormal. Mesela pimp dediğimiz abla (Jane Adams) şiir yazmayı seven, anne figürü son derece sorunlu, sevmediği bir işte çalışan, arkadaşı ve sevgilisi olmayan yani kelimenin tam anlamıyla loser bir arkadaşımız ve pimp olabilecek bir yırtıcılığı yok. Ho dediğimiz abi için de (Thomas Jane ) yine loser kelimesinin sözlük karşılığı olduğunu rahatlıkla söyleyebiliriz. Zaten ilk sezon posteri bu konuda oldukça açıklayıcı. Ve aslında onun da ho'lukla yakından uzaktan alakası yok ama fakirliğin gözü kör olsun adam resmen kötü yola düşüyor.

Çok harika, olağanüstü bir dizi değil ama çerez dizi kategorisinde izlenebilir. Dizinin ana karakterlerinin über sorunlu yaşamları biraz can sıksa da eğlencelik bir dizimiz kendisi. Her sezon 12 bölüm ve şimdiye kadar iki sezonu geride bıraktı. 3. sezonu büyük bir heyecanla olmasa da ilgiyle bekliyoruz, başrol oyuncusunun çok iyi bir vücudunun olması ve karizmatik olması ile yeni sezonu ilgiyle beklemem arasında herhangi bir korelasyon tabiyki yok.

Türkan

2010-11-26T00:43:00.002+02:00

Türk dizilerini nadiren izlerim, ve yanımda birisi izliyorsa, misal annem, onu hayattan bezdirene kadar eleştirir ve dalga geçerim diziyle. Geçilmeyecek gibi değil ama. Eskiden biz de izliyorduk, bizim gençliğimizde torrent mi vardı azizim? Lakin artık 45 dakika içinde reklamsız maceradan maceraya koşmaya ve beyninin sınırlarını zorlamaya alışınca Ali Rıza Bey kızlarına nasıl laf sokmuş, beni pek enterese etmiyor haliyle.

Buna rağmen kaliteli bir yerli yapım izlemenin de keyfi başka. Bugüne kadar House'dan başla How I Met Your Mother'dan çık bir ton meşhur ve güzel yapımı izleyip fangirl modunda gezsem de, bütün hafta dizi gününü iple çekmek, bütün gün akşamı iple çekmek ve çay demleyip heyecanla dizi izlemek de başka güzel. Tabi bir de kendi kültürüne ait bir şey izlemenin huzuru var. House'un ya da HIMYM'ın her referansını anlıyor değiliz sonuçta.

Böyle düşünsem de sırf bunları yapabilmek için her sezon bir yerli dizi izlemiyorum tabi. En son Hatırla Sevgili'de bu moddaydım, onu da yarıdan sonra bıraktım çünkü baydı. Yerli dizilerin meselesi bu zaten aslında, baymak. 45 veya 20 dakikada 3 saatte bölünerek yaşadığım zevkin kat be kat fazlasını yaşıyorsam o çileyi çekmenin ve o zamanı harcamanın anlamı ne ki? Bütün bunları göz ardı etmeye değecek yapım az memlekette. Ezel var gerçi de ben ona başlamadım, kaldı sonra. Neyse. Türkan işte böyle bir dizi benim nazarımda.

Aslında Türkan'ı da biraz Türkan Saylan'ın vefatı üzerine olayın popüler boyutundan faydalanmaya çalıştığını düşünerek başlarda seyretmedim. Ancak Ekim ayında Mersin'e gitmem gerektiğinde, otobüsteki TV'de izleyecek en iyi şey bu olunca yolda vakit çabuk geçsin diye izledim ve yarım bölüm izlememe rağmen anında esiri oldum. O zamandan beri de kaçırmadan izliyorum.

Türkan'ı diğer popüler dizilerden ayıran en önemli özelliği ağdalı dram yaşatmaması. "Bakın bizim sorunlarımız var, ölüyoruz bitiyoruz, dünya bizim eksenimiz etrafında dönüyor" kıvamındaki dertleriyle benim ruhumu sıkan dizilerden tiksiniyorum. Türkan'da ciddi bir mesele olsa dahi, senin benim gibi normal insanlar dertlerini, sorunlarını nasıl çözüyorsa öyle çözüyorlar; ya da çözemiyorlar, onunla yaşamayı öğreniyorlar. Ve en önemlisi başroldeki karakterler çok güzel/yakışıklı/zeki/komik/sorunlu vs. değil, yine senin benim gibi normal insanlar.

Ev huzuru buluyorum bu dizide. Arkadaş huzuru buluyorum. O yüzden güzel.

Ezel: İyi oyuncu & Kötü oyuncu

2010-10-11T02:01:00.003+03:00

Ezel dizisinin ilk çıktığı zamanlar, flashback yoğunluğunda Ömer, Ali, Cengiz ve Eyşan'ı anlatırken gördüğümde telefona atladım: 'Anne senlik bir dizi başlıyor. Kaçırma!'

Gerçi kadın günde 10 dizi izleyebiliyor zaman zaman, Ezel'i de kaçırmazdı belki ama ben görevimi yapayım dedim. Kendime gelince, ben de kurguyu tuttum lakin pek izleme fırsatım olmadı. Hepinizin malumu, biz sezon sezon indirip çerezlik izlemeyi seviyoruz. Pazartesi akşamı halı saha maçını, ne bileyim tiyatroyu, veya sevgilimizi ekip Ezel karşısına çivilenemiyoruz. Sonradan diziport falan da hikaye olduğundan şans vermiyoruz türk dizisine. Veya sonra biriktirip izliyoruz...

Gel zaman git zaman Ezel iyi patladı. Dayılar yeğenler havada uçuyor. Herkes sevdiğini öldürüyor, efendime söyleyeyim aforizmalar bilmem neler... Açıp zamanında şans vermek istediğim diziyi izleyesim geldi ve harbiden bunaldım. Hece hece konuşmalar, bakkalın bile Kuşçu misali takılması falan... Gerisin geri bıraktım izlemeyi, öyle de kaldı.

Ta ki...

Yeni sezon fragmanlarında Haluk Bilginer'i, Kıvanç Tatlıtuğ'u görene kadar... Millet geyik yapadursun, bu dizi buradan itibaren izlenir diyip her pazartesi karşısına oturdum. Dört pazartesidir de müthiş ilerliyor, sarsılarak izliyorum gerçekten de... Tabi benim gazımla oturup izleyen ev arkadaşım da aynı şekilde... Bir tartışma da patlak veriverdi: Ezel gerçekten iyi oyuncuların, kendini güzel ispatlayanların dizisi olduğu için mi bu kadar iyi olduğunu düşünüyoruz. Yoksa şişirme bir dizi mi?

Bir diğer bakış açısı da Kıvanç Tatlıtuğ için gelsin. Behlül aşağı Bihter yukarı, 'Çılgınsın meeen' deyişiyle dalga geçtiğimiz Behlül Kaçar, karizmasıyla estiriyor, tam anlamıyla psikopat olan bir karakterin hakkından geliyor... İyi proje bir oyuncuyu iyi gösterir mi? Kendini ispatlaması için fırsat olur mu? Yoksa iyi olan oyuncu her dizide kendini belli eder mi? Kıvanç'ın buradaki olayı ne?

Orda Bir Sinem Var Uzakta

2010-09-12T14:32:00.003+03:00

Öyle bir günde doğmuş ki, ömür boyu unutulmayacak...
İyi ki doğmuş o ayrı.

orda bir sinem var uzakta
o sinem, bizim sinemimizdir...
görmesekte, öpmesekte
o sinem, bizim sinemimiz...

This Year Is The Year

2010-07-24T23:12:00.005+03:00

Dex zorda. Dex isyanlarda. 5. ve son sezon geliyor. 26 Eylül 2010 it is. Helecanlıyız.

Trailer'ı paylaşmak boynumuzun borcuydu >>

Dexter Season 5 Trailer (Comic Con)
Yükleyen HatakTRAILERS. - Filmler ve diziler Dailymotion'da

Son sezon hakkında bir dostumuz şöyle şeyler der: http://kultursepeti2.blogspot.com/2010/07/dexter-5sezon.html

Okuyun olm!

Glee!

2010-07-18T01:51:00.002+03:00

Glee dizisi ile ilgili yorumlarımı kendi bloguma yazdıktan sonra "Aaa ben bunu neden 55 Ekran'a yazmadım ki?" diye düşündüm ve copy-paste de olsa alın teri diyerek aynı yazıyı buraya da taşımak istedim. Bir okurumuz bile "Bu blogun yazarları Glee ile ilgili ne düşünüyor?" diye merak ederse eli boş dönmesin, maksat o. Yoksa Glee'yi yiyim size bir şey olmasın.

Çok severek izlediğin, her bölümünü heyecanla beklediğin bütün dizilerin bittiği veya sezon arası verdiği dönemde olmak çok kötü. Hele bu dönemin yaz olması iyice anlamsız. Kışın işin gücün arasında zar zor izleyeceğimize yazın rahat rahat izlesek ya dizileri.
Bahsettiğim diziler Lost, House M.D., How I Met Your Mother, Merlin, Spartacus vesaire. Glee bunların arasına kesinlikle giremez ama bu Glee'yi kötü bir dizi de yapmaz. Gayet güzel, özellikle kafa dinlemek, eğlenmek için izlenebilir bir dizi.
Ek$i'de Glee başlığını biraz inceledim. Eleştirenlerin çoğu "Ergen dizisi" olmakla itham etmiş diziyi. Lisede geçen bir müzikalde House M.D. derinliği ararsanız hayal kırıklığına uğramanız normal. Ben çok daha basit bir dizi bekliyordum, çünkü müzikal severim ama zor beğenirim. Müzikallerdeki o solistlerin spot ışıkları üstüne düşerek "Kimse beni anlamıyor" tadında ağlamaklı şarkı söylemeleri beni deli ediyor çünkü.
İşte bu dizide o yok. Şarkılar ya durumla birebir uyumlu olup sahnelere entegre edilmiş, ya da proje/ödev olarak yapılıp kulüpte sunuluyor. O yüzden izlerken sıkılmıyorsunuz.
Biraz da karakterlerden bahsedeyim. Internetteki derin araştırmalarımdan gördüğüm kadarıyla herkes Will Shuester'a aşık ama açık söyleyeyim ben uyuz oluyorum kendisine. Tutarsız buluyorum en başta kendisini. İyi insan olduğuna inanıyor ama kötülük yapmaya gelince en kötüden bile kötü oluyor, öğrencilere yakın görünüyor ama onlarla ilgisiz, ve en kötüsü, cinselliğini kullanıyor. Kadınlarda bile beni ciddi anlamda irrite eden bir olay bu, kaldı ki bir erkeğin bunu yapması hem çirkin hem de acınası. Ayrıca gülünce ağzı ve çenesi çok çirkin oluyor ve şarkı söylerken çok kötü dans ediyor. 90'ların boy band figürleri bildiğin. Adamdan bayağı nefret etmişim yalnız ya.
Hal böyle olunca Sue Sylvester'ı seviyorum tabi. Zaten bende genel olarak bir kötü karakter sevme eğilimi var. Ve Will'in aksine Sue tutarlı ve özellikle kız kardeşiyle ilgili mevzulardaki davranışları çok hoşuma gitti. Bir de Will'in saçları ve Glee kulübünün fakirliğiyle ilgili yaptığı espriler süper.
Rachel tam dayaklık. Bu konuda tüm izleyenlerle hemfikiriz sanırım.
Kurt en sevdiğim karakterlerden. Özgüveni yeter. Ayrıca onun bulunduğu bütün diyaloglar çok keyifli. Daha ilk sahnesinden bayıldım kendisine, hani şu Marc Jacobs ceketi çıkarttırıp çöpe girdiği.
Mercedes iyi güzel de, Rachel ve Mr. Shuester başta olmak üzere herkesi ırkçılıkla suçlarken en bariz ırkçılığı kendisi yaptığı için onu da dövmek istemiyor değilim. Bir de sesi en az Rachel kadar güçlü olabilir ama zenci sesinin 'lead vocal' olmaya yakışmadığını düşünüyorum, o yüzden ısrarları yersiz. En azından her şarkıda olmaz.
Quinn, özellikle son 3-4 bölümde en sevdiğim karakter oldu. Kendini çok geliştirdi. İnsanlara yaklaşımı tamamen değişti. Ve çoğu insan hamile geri vokallerle gerçekleştirdiği It's a Man's Man's World performansını rahatsız edici bulsa da ben bayıldım, gidip sarılmak istedim kendisine. Çok şarkı beğendim ama ilk sezonda en beğendiğim şarkı da, performans da oydu.
Artie ve onun tekerlekli sandalyeye bağlı olmasını, acındırmadan, çok iyi işliyorlar, onun için de artı puan.
Dizi güzel ve Emmy alsın ama komedi dalında alacak kadar nesi var onu çözebilmiş değilim. Beni ciddi anlamda güldüren tek karakter Brittany. "Did you know that dolphins are gay sharks? Yes..." Bakmayın salak insanlara çok sinirlenirim ama böyle doğal salaklık çok güldürüyor beni. Boş bakışları bile süper kızın.
Imagine sahnesi muhteşemdi. Dönüp dönüp izledim. Zaten o şarkının tuhaf bir büyüsü var, böyle güzel değerlendirilince iyice güzelleşiyor.

Will Shuester ile ilgili fikirlerimi beyan edince "Aa, olur mu, aşk olsun" tepkileri alıyorum ama hanımlar, üzgünüm, adam itici. Bence.

Mad Men

2010-06-22T15:30:00.002+03:00

Güzel dizi Mad Men. Popüler olan çoğu dizi gibi kalbiniz ağzınızda izlemiyorsunuz. Biz yurttayken kahvaltı eşliğinde izliyorduk mesela, seyirciye gözü ekrandan ayırma özgürlüğünü sunuyor. Tabi bu az olay olduğu veya sıkıcı olduğu anlamına gelmiyor. Aksine, her bölümde en az bir defa ağzı açık bırakma garantisini veriyor dizi. Belki de en güzel yanı bu, "Dannn!" efektiyle yaşatmıyor, çok mühim olayları bile sessizce sunuyor sana.

Benim için dizinin en tuhaf yanı, Jon Hamm'in canlandırdığı Don Draper karakterinin babama benzemesi. Tipi %85, giyimi %100, karakteriyse %75 filan benziyor babama. Dolayısıyla ister istemez Don Draper'ı destekliyorum çoğu olayda. Don'a karşı savunduğum tek karakter Betty idi ama (şu an 2. sezon 10. bölümdeyim) kendisi saçmalamanın dibine vurmakta ısrarcı olduğu için giderek nefret ettiriyor kendisinden.

Mad Men, "Bu kadar karıştırdınız, sonunu nereye bağlayacaksınız" diye merak ettiren dizilerden; ve kurgusu o kadar kusursuz ki, muhteşem bir final bekliyorum, daha şimdiden.

House vs Rachel

2010-04-10T10:45:00.001+03:00

Çıldırmış gibi House M.D. izleyen biri olarak, şunu paylaşmasam olmazdı.

Canım Ailem & Canım Halim

2010-03-18T12:13:00.003+02:00

Maymunlu dizi Çarli zamanlarında Afakan karakteriyle karşımıza çıkan İlker Aksum bence kariyer tavanını Canım Ailem dizisinde yaptı. Oyunculuk nasıl olur dersleri veriyor adeta. Dün akşam yayınlanan bölümünde benim gibi sakin bir insanı bile stresten strese sokan şu sahnelere, mimiklere bakar mısınız ?

Mad Man Homer Simpson

2010-02-27T00:31:00.003+02:00

Link:

Pek bir şey söylemeye gerek yok bence.

House M.D.

2010-02-23T15:55:00.003+02:00

Dün Kıbrıs Şehitleri'ndeki İnkılap'ta gezerken The Sunday Times'ı gördüm rafta. En üstünde Hugh Laurie'nin resmini görünce koştum tabi gazeteye doğru. İçindeki eklerden birinde Hugh Laurie'yle House M.D. ve LA'deki yaşantısıyla ilgili bir röportaj yapmışlar, şuradan okuyabilirsiniz.

İyi haber: 2 sezon daha sözleşmesi varmış. Yani 8 sezon izliyoruz en az. Bitecek diye panik olmanın alemi yok şimdiden.

"I have almost been playing House long enough to have qualified to become a doctor."

In My Flashforward...

2010-02-09T00:51:00.004+02:00

"Flashforward diye bir dizi var" diye başlamayacağım yazıma. Bu bloga bir yerlerden denk gelebildiysen dizinin ismini en azından duymuşsundur. Konuya kabaca değinirsek, tüm dünya nedenini bilmediği bir şekilde aynı anda 2 dakika 17 saniye boyunca baygınlık geçiriyor. Ve bu baygınlık geçirdikleri 2 dakika 17 saniyelik sürede 6 ay sonraki hayatlarından bir kesit (flashforward) görüyorlar. Dizinin geri kalanı da bu gizemi çözmekle geçiyor.

Tüm dünya insanları aynı anda bayılıp 6 ay sonraki hayatlarını gördükleri için, bunu birilerine anlatma ihtiyacı duyacakları da aşikardı. FBI bu yüzden The Mosaic ismini verdiği bir internet sitesi hazırlattı ve insanların girip flashforwardlarında ne gördüklerini yazmalarını istedi. Böylece gördükleri kişi onları bulabilir, bir etkileşim olur bir tanışma olur fena mı olur. FBI da az çöpçatan değil.

Efenim, o dizideki The Mosaic adlı site, gerçek hayatta da var. İşte biz bu yüzden dijital dünyanın
hastasınız!

Siteyi anlatmaya geçmeden önce belirtelim, dizi izleyicileri olarak o dünyayı internette önümüze serecek projeler yaratmalarını çok seviyoruz. Bunun en güzel örneğini HIMYM yapıyor. Hem de göstere göstere. Bunu kötü de yapabilirlerdi. Ama inadına iyi yapıyorlar. Hepiniz yapın, ama iyisinden.

The Mosaic'e geçelim. Aslında bu siteyi farkedeli oldukça zaman oldu. Bu yazıyı da çok zaman önce yazacaktım. Bekleme nedenim kendi flashforwardımın sitede çıkması idi. Çıkmadı, çıkamadı bir türlü. Yoksa siz 55 Ekran okuyucularına özel bir mesajım olacaktı Mozaik'te. Anlaşılan diziye verilen ara gibi Mozaik'e de ara vermiş dizi ekibi. Kınıyoruz.

Peki Mozaik'te Türkler yok mu? Olmaz mı mirim? Bazılarını okumak çok eğlenceli olabiliyor hatta. Misal;

Eğer bu olacaksa şimdiden suikast planlarına başlamalı

Bir de şöylesi var;

Yok FB alacaktı kupayı. Bilmediğimiz bir şey söyle :)

Türklerin genelde "karı - kız" içerikli flashforwardlar gördüğünü de tahmin ediyorsunuzdur. Olsun, onlara bakmak da eğlenceli. Bir göz atın derim.

http://abc.go.com/shows/flash-forward/mosaiccollective

Bazinga !

2010-02-03T12:24:00.003+02:00

The Big Bang Theory 3. sezonuyla devam etmekte. Son yayınlanan 14. bölümü de ortalamanın üzerinde keyif veren bir bölümdü. Sheldon kullandığı "Bazinga" kelimesini iyice hafızamıza kazıdı.

Bazinga, Sheldon'ın hemen hemen "nasıl da kandırdım" anlamına gelen bir sözcüğü, yani bir nevi Sheldon argosu.

Chuck Dizisinde Hrant Dink Suikasti

2010-01-18T01:13:00.004+02:00

Chuck'ı biliyorsunuzdur, ajanımız belli imgeleri, sesleri hatta kişileri görünce ve duyunca flashback yaşayıp, bir bilgisayar gibi beyninde bir araştırma yapabiliyor ve gördüğü şeylerin ne anlama geldiğini öğrenebiliyor. Zaten bu yüzden ajan yapıyorlardı kendisini, diziyi izlemediğim için şimdi konuya tam girmeyeyim.

Arkadaşımdan duydum, 3. sezon 3. bölümde Chuck'ın yaşadığı flashbacklerden birinde Hrant Dink suikastinden görüntüler mevcutmuş. Video hemen bulundu, kesildi. Hazır hale getirildi. Buyrunuz:

Assassination of Hrant Dink In Chuck(TV Series)
by ginobilo

Ne alakadır, bilemiyorum. Bölümü izlemedim ama, konunun birine suikast düzenlemek olduğu belli. Adamlar google'da suikast diye aratıp çıkan görüntüleri kullanmışlar sanki. Gerçi bi de şu yönünden bakmak lazım. Hrant Dink'in bu görüntüsü de suikast ile ilgili kısa bir sekans yayımlamak isteyenlerin tam da kullanmak isteyeceği türden. Yerde yatan bir adam. Ayakkabıları görünüyor. Üstünü gazete ile kapatmışlar. Etrafta polisler. O adama uzak bir yerden bakıyorlar. Gerçekten çok etkili. Bu etkiyi kullanmak istemiş olabilir yapımcılar. O görüntüleri videodan capture alanlar da olmuş:

Türk Dizilerinin Altın Çağı Bitti Mi?

2010-01-03T06:48:00.004+02:00

Bu haberi yeni yılın ilk günü, sabah saatlerinde okuduğum Milliyet Gazetesi'nin bir ekinde gördüm. Yıllardır biliyoruz ki efsane diziler geldi geçti. Komedisi, dramı... Her türlüsü vardı. Kimi planlandığı gibi efsane olarak bitti. Kimi uzadı sakız oldu. Kimine bir baktık ekranlarda yok artık.

Annelerimiz ve o yaştaki insanlar ve de daha büyükleri için bir dizi geliyor, bir dizi gidiyor, bu malum. Ancak bu işe sektörel boyutta da bakarsak müthiş bir gerileme, müthiş bir kayıp söz konusu. Özellikle TRT ve ATV'nin bu alandaki rekor niteliği taşıyan istatistiğine şaşırmamak elde değil. Buyrun aşağıda listeliyorum:

ATV 17 9
SHOW TV 7 2
STAR 10 5
KANAL D 10 2
FOX 8 3
TRT 12 7
TOPLAM 64 28

Solda 2009 yılında yayına başlayan, sağda ise bu dizilerden yayından kalkanlarını görüyorsunuz.

Pushing Daisies

2010-01-02T19:38:00.003+02:00

Bu okuduğunuz kolektif blogun temelleri benim yazdığım bir Pushing Daisies yazısında atılmıştı. Dizinin henüz ilk bölümlerini izlemiş olan ben, "Bu ne güzel dizi ayol" demiştim işte. Geçtiğimiz günlerde reyting sebebiyle erken bitirilen dizinin 2. ve son sezonunu da izleyerek bitirdim. Zaten erken bitirildiği çok belli, çünkü bir türlü toparlayamamış senaristler. Ama yine de biteceğini bilerek biraz daha dikkatli olabilirlerdi. Çünkü "I Wanna Hold Your Hand"li jeneriğine kadar her şeyiyle bu kadar güzel başlayan, ve aynı kıvamda devam eden bir dizinin bu kadar anlamsız ve havada bir finalinin olması, bitiren diğer insanları bilemem ama bana koydu be.

Zaten Lost yok, Himym haftalardır yok, Tudors ne zaman başlayacak bilmiyoruz, Merlin daha yeni sezon finali yaptı; bari bu güzel bitseydi be... Neyse ki House var. Neyse ki.

Happy Birthday to Youuuu!

2009-12-31T12:58:00.003+02:00

Kutlamalardan sorumlu bakanımız os, siz saygıdeğer okuyucularımızın yeni yılını kutlamış. Ben de pek kıymetli yazarlarımızdan pek pek kıymetli bir tanesinin doğum gününü kutlayayım madem. Çünkü burasının en uygun mecra olduğunu düşünüyorum.

Sevgili Uğur, doğum günün kutlu olsun! Sağlık, mutluluk, ve başarının yanında, konsepte uygun olarak; hem PcLionFC'de, hem burda bol bol güzel yazılarını da okumayı diliyoruz. (Bu biraz bencilce ve sanki bizim doğumgünümüzmüş gibi oldu, neyse). Kendine dikkat et genç, sen bize lazımsın.

2010 Ekran !

2009-12-31T12:40:00.001+02:00

Bütün blog okurlarına yeni bir yıl dileriz !

Bici Bici Leblebici

2009-12-25T14:20:00.001+02:00

Geniş Aile yavaş yavaş efsaneleşme yolunda. En az Kaygısızlar'dan aldığım zevki alıyorum ve eğleniyorum. Geçtiğimiz bölümlerde Mürsel'in intihar sahnesinde çok güzel bir türkü söylemişlerdi. O türkünün orjinal halini buldum ve ekledim.

Dizideki Cover

Orjinali:

Son bölümde de Zekai'nin demlenme sahneleri takdire şayandı. Demli çay içerek, davşanının vesikalığını jilet niyetine kullanarak yüzümüzü güldürdü. O sahnelerde kullandığı "Melek Yüzlü Sahtekar" isimli şarkı da arkadaşlarımızla toplandığımız arabesk temalı içkili gecelerde yer alan bir şarkıydı.

Bu Geniş Aile kasvetli dizilerden içi bunalanlara bire bir.

Merry Christmas !

2009-12-25T14:11:00.002+02:00

Tüm blog ahalimizin Noel'ini kutlarım. HIMYM'da bu bölümü izlediğimden beri ne zaman Noel ve Christmas kelimelerini duysam aklıma bu gelir. Bundan sonra da değişeceğini pek sanmıyorum.

Leverage

2009-12-13T16:34:00.002+02:00

En sevdiğim TV kanalları top 10'de rahatlıkla yer alacak kanallardan biri olan Cnbc-e, pazar akşamında Merlin ve Dr. Who'dan sonra koydu bu diziyi. Tek başına bir akşam olsa oturup özellikle izlemezdim, itiraf ediyorum. Ama madem 2 dizi izledik, bu da bitsin öyle kalkarız mentalitesinin sonunda hasta oldum Leverage'a. Birçok klişeyi barındırmayan sağlam bir dizi. Karakterler de çok iyi, özellikle Hardison, Eliot, ve tabi ki Parker. Parker özellikle favorim; kız gelip, "Hadi şu Alsancak Hilton'un tepesinden atlıyoruz" dese, mutlaka bir bildiği vardır der atlarım peşinden.

Anlamadığım noktaysa şu, benden başka kimse izlemiyor bu diziyi. Çevremde kime sorsam "Yoo izlemiyorum nasıl bişe ki o?" diyorlar. İzleyin efendim. Süper bişe.

Dizilerin ustasıyım, Parker'ın hastasıyım.

Dexter Öldüreceği Adamı Biliyor

2009-12-06T16:38:00.003+02:00

Üstüste çok Dexter oldu ama, bu paylaşılmasa olmazdı. 3. sezonun Dexter'la kapışan cengaveri Miguel, "Çok Güzel Hareketler Bunlar" izleyicisi çıktı. Dexter bu adamı niye öldürdü diye düşünmeye gerek yok. "Ne boş adamsın sen" diye yaradana sığınıp bıçağı geçirdiğine adım gibi eminim.

Hayır eskiden ben de severdim o programı da, çok bozdu be. Miguel, Var Mısın Yok Musun?'u da izliyor musun lan?

*Söz konusu sahne 3x09'da cereyan etmektedir.

İyi Bayramlar

2009-11-26T17:05:00.005+02:00

55 Ekran ailesi olarak cümlenizin bayramını tebrik eder, hayırlara vesile olmasını temenni ederiz. Dexter ustalığında kasaplara denk gelmenizi can-ı gönülden dileriz :)

The Slapbet Countdown

2009-11-18T16:47:00.001+02:00

İyi ki her bölümünü takip ediyorum bu dizinin, biriktirerek izlemiyorum; çünkü "The Playbook"tan sonra (s05e08) şunu hemen izleseydim muhtemelen zevkten ölürdüm.

Ezel & Skunk Anansie

2009-11-17T14:56:00.003+02:00

Kurgusuyla hayranı olduğum Ezel, her hafta hayran olunası bir özellik eklemeye devam ediyor. Kendine iyice bağlıyor.
Bu haftaki bölümünde de bir sahnede Skunk Anansie'nin Charlie Big Potato şarkısına maruz kalarak ekrana şaşı bakmamıza sebep olanları tebrik ediyorum.

HIMYM S05 E07'de Gizlenmiş Bir Olay

2009-11-12T02:26:00.003+02:00

Dizinin son bölümünü az önce bitirdim. Sağda solda arama yaptım pişti olmamak için ve hemen buraya yazasım geldi.

Genel olarak porno geyiklerinin döndüğü, porno esprilerinin yapıldığı bir bölümdü bu. Robin ile Barney'nin ayrılığına da tanık olduk. Ama, ama son sahne...

Barney'nin Marshall'a doğru bakışı... Robin ve Kanadalı spiker arkadaşı aralarında 'hınzır' bir espri yaptıktan sonra Barney'nin gözlerinin parlaması... Üzerinde oynama yapılacak video meselesi... Adam Mc Laren's Bar'ı terkederken peşinden yaptığı koşu...

Galiba Slap Bet hususunda işler Marshall için tam anlamıyla terse dönecek... S05 E09'un adı da 'Slapsgiving 2 - The Revenge of the Slap' olunca geriye heyecanla beklemekten başka bir şey kalmıyor...

Bölüm sonrası notu: Tokat yiyen yine Barney! Ama çevirecek ya! Yanılmayacağım ya! Ügühüğeaüaaağğ!

Konusunu Bir Türlü Anlatamadığım Dizi

2009-11-09T01:07:00.004+02:00

Yazarak anlatabilirim diye umduğum için yazıyorum bunu. Karşılaştığımızda lafı açılınca 'Abi nası bi dizi o?' diye sorana bu blogun ismini verip 'Orda anlattım git oku kafamı karıştırma' demek için.

İlk sezonu devirmiş ve ikinci sezona yeni giriş yapmış bulunmaktayım. Bu rütbeye ulaşmış bir insan olarak Fringe hakkında atıp tutmaya hakkım var diye düşünüyorum.

Dünyanın çeşitli bölgelerinde bazı garip olaylar oluyor. Aslında ne çeşitlisi yahu, hepsi Amerikada oluyor. UFO'ların hep Amerika'ya uğraması gibi. Neyse, bu olayların incelenmesi için FBI bir departman kuruyor: Fringe. Fakat bu departmandakiler de senin benim gibi insanoğlu. Olan olaylar konusunda kafaları basmıyor tabi ki. Emir kulu olarak konu hakkında görmüş geçirmiş birini aramak zorunda kalıyorlar ki, böyle birisi yok. Olanın da yıllardır bir akıl hastanesinde olan Walter Bishop çıkması onları birçok bürokratik ve zihinsel soruna sürüklüyor. Bunu da kendisi hiç istemese de oğlu Peter Bishop'la çözüyorlar. Böylece Fringe departmanının kadrosu belli oluyor.

Peki ne yapıyor bu Fringe departmanı? Şöyle diyelim, insanlığın ve hatta bilimin açıklamakta zorlandığı olayları kamuoyuna duyurmadan hem çözmek hem de nedenlerini bir mantığa oturtmak. Ne gibi? Aynı anda beyinleri patlamış bir cafe dolusu insan gibi, 4-5 hayvanın genetiğini birleştirilerek oluşturulmuş bir yaratık gibi, maddeyi katılığından çıkararak içinden geçilmesini sağlayan teknolojiler gibi. Böyle şeyler.

Böyle olayların araştırılıp çözüldüğü ya da çözülemediği dizi tonla var di mi? Mesela X-Files. Bu dizinin farkı ne? Anlatayım. Olan bu garip olayların arkasında dünyayı bir deney tüpü olarak gören bilimi yemiş bitirmiş büyük bir şirketin çıkması ve Fringe departmanının bir parçası olan yani "good guy" Walter Bishop'un bu şirketin yani "bad guy"ların yarattığı teknolojilerin çoğuna çok daha önceden aşina olması. Bu olayların arasındaki bağlantı, şirketin ve kurucusunun Walter Bishop'la geçmişteki ilişkisi ve şu ana kadar bahsetmeyerek öküzlük ettiğim Fringe departmanının gülü Olivia Dunham'ın habersizce bu olayların, şirketin ve Walter Bishop'un ilişkisinin tam ortasında yer alması, dizinin albenisi. Ayrıca dizi içine gizlice yerleştirilmiş semboller, karakterler ve terimler de izledikten sonra araştırmaya itiyor insanı. Yaratıcısının Lost'u başımıza salan J. J. Abrams olduğunu söylememiştim di mi?

Fena sarıyor. Demedi demeyin.

Bu adama dikkat

Ezel - Herkes Öldürür Sevdiğini

2009-11-02T17:56:00.004+02:00

Diziyi izlemeden Facebook'ta paylaşmışlardı bunu, bakmamıştım bile. Bir arkadaşın zoruyla EZEL'i izlemeye başladım ve hakikaten kurgu olarak oldukça güzel hazırlanmış, üzerine emek verilmiş bir yapım.

Takipte olacağız, inşallah bozulmazlar, biz de ağzımızın tadıyla "vay be türkiye'de de böyle kurgular yapılıyormuş" deriz buralara.

İşte şiir:

oysa herkes öldürür sevdiğini
kulak verin bu dediklerime
kimi bi bakışla yapar
kimi dalkavukça sözlerle

korkaklar öpücükle yapar
yürekliler kılıç darbeleriyle
kimi gençken öldürür sevdiğini
kimi yaşlıyken

şehvetli ellerle boğar kimi
kimi altından ellerle
merhametli kişi bıçak kullanır
çünkü bıçakla ölen çabuk soğur

KİMİ YETERİNCE SEVMEZ
KİMİ FAZLA SEVER
kimi satar
kimi de satın alır

kimi gözyaşı döker öldürürken
kimi kılı kıpırdamadan
çünkü herkes öldürür sevdiğini
ama herkes öldürdü diye ölmez

Güzel bir kayıt indirmek isteyenler için download linklerini veriyorum. Rapidshare ve Netload'a yükledim.

Rapidshare

Netload

Masal Gibi

2009-10-27T15:58:00.003+02:00

2 sene önce başlayan bir tutkumdan bahsedeyim size, cnbc-e izliyorum, radikal okuyorum modunda değilim ama yerli dizilerle aram pek iyi değildir, pek tabi Süper Baba ile büyüdük, Sıcak Saatler ile kendimizden geçtik ama maalesef onlar gibi dizi gelmesi zor artık. Canım Ailem biraz burada öne çıkıyor, önümüzdeki günlerde ona da değiniriz. Bence Geniş Aile'de güzel bi dizi ama bu yukarıda bahsettiklerim apayrı şeylerdi.

Anne tarafı Trakyalı, baba tarafı da Makedon göçmeni olunca ister istemez kanı ısınıyor insanın balkan esintili her şeye.. Müziğine, şehirlerine, insanlarına...

Elveda Rumeli dizisi de öyle oldu doğal olarak.
Gerek şiveye, gerek çekimlerin yapıldığı mekana hayran olduk.

Ailecek izliyorduk. Yemek saatleri, işler bu diziye göre ayarlanıyordu. Evde konuşma şeklimiz değişti, babaya - babiş, küçük kardeşe - kızan der olduk.. "niçin" sorusu yerini "niçIn niçIn"a bıraktı...

ve daha bir sürü şey...

Bir de müzikleri var, bence beni asıl bağlayan o müzikleri oldu. sonunda baktılar insanlar televizyon kayıtlarından şarkıları alıp dinliyorlar, dizi de tuttu diye bir albüm çıkardılar. Her bir şarkısı ayrı güzel. Orjinal makedon şarkıları var, Rumeli şarkıları da keza.. Bazı şarkıların enstrümantal halleri de mevcut. Çok güzel bir yol albümü. Uzun yolda keyifle dinlenebilir. Tarafımdan test edildi onaylandı. Edinin derim.

Geçtiğimiz hafta son bölümü yayınlandı ve vedalaşıldı. Sene başında diziden ayrılanların sayısı çok fazlaydı, yerleri nasıl dolacak derken, dolmadı. Gerçekten oradaki çekim şartlarının ağırlığı çok zormuş, keza masraflarda İstanbul'da dizi çekmeye benzememiştir doğal olarak.

En azından cılkını çıkarmadan bitirdikleri için sağolsunlar.

The Sexless Innkeeper

2009-10-17T18:53:00.005+03:00

Bölümün geri kalan kısımları ortalamanın üzerine çıkamasa da, bir "Naked Man" ekolü daha yaratıldı How I Met Your Mother'ın 5. sezonunun 4. bölümünde: The Sexless Innkeeper.

Üşenmedim, İngilizce altyazıdan Barney'in şiirini çıkardım.

It was the night before new year's

and the weather grew mean.

It was 3:00 in the morning

and I was stranded in queens.

The tavern grew empty

the gas lights grew dim.

The horse-drawn carriages

were all but snowed in...

Last call was approaching

and my fortunes looked bleak.

Then I turned to my left

and stifled a shriek.

She had a peach fuzz beard

and weighed 16 stone.

She gobbled up hot wings

and swallowed the bones.

I muffled a scream

and threw up in my mouth.

I asked, "Where do you live?"

And she said, "One block south."

I swallowed my pride

and six shots of whiskey.

And prayed to the gods

that she wasn't too frisky

Back in her cave,

she prepared us a snack.

Neath her mighty hooves,

the floorboards did crack.

But when she returned,

she found a sound sleeper.

And thus she became

the Sexless Innkeeper.

Bu da Ted'in şiiri:

It was the night before this one,

I had hours to kill.

I sat in the tavern,

grading parchments with quill.

A busty, young lassie

flashed me a grin.

Her garb said "classy",

but her eyes whispered "sin".

She said, "You're a teacher?"

I said, "Yes, indeed".

"I must have you", she moaned.

"I'm turned on by tweed".

With haste we did scamper

to my chamber anon.

We fell to the couch,

and, bro, it was on.

I unlaced her bodice.

Our passions grew deeper.

And thus ends the tale

of the Sexless Innkeeper.

Entourage 6. Sezon finali ve Matt Damon

2009-10-09T20:56:00.005+03:00

Bir erkek olarak bakilacak en eglenceli dizidir bana gore Entourage.. Erkek icin diyorum cunku Sex and the City'nin erkek versiyounu diyebiliriz dizi icin.. Takip ettigim diziler arasinda en bitmesinden korktugum dizidir ayni zamanda..

Genel olarak birisi unlu bir aktor olan 4 arkadasin ve menajerleri ari gold'un hikayesi uzerine kurulu dizi.. Konu oyunculuk uzerine olunca bir cok unlu isimde konuk oyuncu olarak diziye renk katiyor.. Jessica Alba, Scarlett Johansson ve martin scorsese su an aklima gelenler film dunyasinin yani sira Michael Phelps ve Le Bron James gibi bomba isimleri gormek mumkun dizide hatta okudugum kadariyla Obama bile bu dizinin buyuk bir hayraniymis ve 7. sezonda bir bolumde gozukmek icin anlasilmis durumda..

5 sezon boyunca asil cocuk olan Vincent Chase'in taninmis bir aktor olmaktan bir superstar olma cabasini izliyoruz.. Ama 6.sezonda Vince'i biraz arka planda birakarak geri kalan 3 arkadasin ve menajer Ari Gold'un uzerine kurulu bir sezon planlamis yapimcilar ama sezon finaline damgasini vuran kuskusuz Matt Damon oldu.. Vince'i yardima muhtac cocuklar icin bagis yapmaya zorlayan Matt bolum sonunda kendinden geciyor ve efsanevi bir sahneyi olusturuyor.. Youtube'dan koyuyorum acilmayanlar icin linki veriyorum buraya..

True Blood - 1. Sezon

2009-10-09T12:36:00.005+03:00

Kotasız olmasa da evdekinden daha büyük kotası olduğu için yurtta çılgınlar gibi dizi izlemeye başladık yine. Lost ve Tudors sezon arasında, How I Met Your Mother da 5. sezonunda seyrettiği için, birikmiş, peş peşe izleyebileceğimiz dizi arayışına girdik. Mad Men ilk aklımıza gelen oldu haliyle, o kadar Emmy'i silip süpürünce. Ancak güzide online dizi sitesi Diziport'ta ilk bölümleri silinmiş olunca başka bir dizi arayışına girdik, ve gerek ek$i'de, gerekse bilimum bloglarda ismi çok geçtiğinden, ve vampirlerle ilgili olduğundan True Blood'da karar kıldık. Yaklaşık bir haftada ilk sezonu bitirdik. Şu an yazının girişini toparladığıma göre, dizinin ilk sezonuyla ilgili fikirlerimi beyan etmeye geldi sıra.

Öncelikle şu Twilight serisi ile benzerlik durumlarına değinelim. Dizinin ilk bölümü, ana karakterlerden Sookie'nin garsonluk yaptığı restoranda insanların düşüncelerini dinlemesi ve sipariş alacağı bir masada oturan çocuğa cevap vermesiyle başlıyor. İlerleyen bölümlerde de esas vampirimiz Bill ile ilişkileri başlayınca, popüler kültür mağduru herkesin aklına Twilight geliyor haliyle. Tek ciddi fark Twilight'ta Edward'ın zihin okuyabilmesiydi. Bunun haricinde zihin okuyabilen karakterin aşık olduğu kişinin zihnini okuyaması (ve biraz da bu sebepten aşık olması), bir kıza aşık 2 erkek, bu erkeklerden birinin vampir olması, diğer erkeğin bunu hiç tasvip etmemesi, iki erkeğin de yakışıklı, zengin, düşünceli, iyi niyetli falan filan olması, kızın da aslında çok iyi bir kız olması filan... İnsanı sinir ediyor tabi, nasıl bir hırsızlık bu diye. İşin ilginç tarafı bu hırsızlığı Stephenie Meyer'in, yani Twilight serisinin yazarının yapmış olması. Tabi işin Twilight boyutu daha ticari. Karakterler mükemmele daha yakın, saçmalama yüzdeleri daha düşük. Maksat ergenleri karakterlerle özdeşleştirmek veya onların aşık olmasını sağlamak tabi. Kısacası, True Blood işin masum tarafında. Ancak yine de bildik hikayeyi izlemek, hele ki bazı karakterlerin sinir bozucu olması, True Blood için bir dezavantaj.

True Blood'ın bir diğer ve bence en büyük dezavantajı Sookie Stackhouse, nam-ı diğer Anna Paquin. Bir kere daha önce de bahsettiğim gibi dişleri ayrık. Sürekli konuşurken izlediğimiz için de insanın ister istemez dikkatini çekiyor. Bunun itici olması bir tarafa, yukarıda bahsettiğim iki süper erkek karakterin bu dişlere rağmen bu kızın peşinde olması da ayrı bir olay. Tabi evet önemli olan dış görünüş değil iç güzelliği filan ama benim gördüğüm kadarıyla ne gerçek hayatta ne de dizilerde işler pek böyle yürümüyor.

Sookie Stackhouse'un bir diğer itici özelliği de tutarsız ve çoğu zaman salak olması. Spoiler! Mesela Bill arkadaşımız vampir mahkemesine gidip canını kurtarmaya çalışırken, Sookie'nin hem "Kaç gündür gelmedi, demek ki beni sevmiyor" diye düşünmesi, hem de fırsattan istifade Sam ile yiyişmesi dizi için, ama özellikle karakter için çok tutarsız idi. Spoiler bitti. Tabi bu tür tutarsızlıklarından sonra hiçbir şey olmamış gibi davranması da insanı deli ediyor. Stephenie Meyer'in devreye girdiği noktalardan biri bu olsa gerek. Isabella Swan, Sookie'ye göre çok daha normal, tutarlı ve mantıklı bir karakterdi. Giyim kuşamı daha düzgündü, Edward'ı her şeyin önünde tutuyordu filan.

True Blood'u izleten asıl özellik +18 olması. Hem izleyiciyi bu yönüyle çekiyor, hem de bu tür bir vampir açılımı henüz yapılmamış olduğundan daha orijinal hikayeler vaadediyor. Vampir kanının insanlar tarafından içilince iyileştirici olması, bu sebepten kıymetli olması ama satışının yasak olması, belli bir süre sonra bağımlılık yapması, gümüşün bildiğimiz gibi kurtadamları değil vampileri de rahatsız etmesi gibi bugüne kadar okumadığımız/seyretmediğimiz şeyleri görmek diziyi izlemek için sebep. Tabi bir de vampirlerin kendilerini ortaya çıkarması, ve yasal haklar elde etmeleri de bir diğeri.

Toparlamak gerekirse, bir yandan sinir olup, bir yandan merak edip heyecanla bir sonraki bölümünü izlediğim bu dizi; bu yönüyle pembe dizi gibi.

How I Met Your Mother'da 100. Bölüm

2009-10-06T14:00:00.002+03:00

Böyle rakamları pek önemsemem aslında, bir dizinin 50. ya da 100. ya da 500. bölüme ulaşması bir anlam ifade etmez benim için ama How I Met Your Mother'ın 100. bölümünün farklı bir anlamı var. How I Met Your Mother olduğu için bir istisna yapmış değilim elbette, bunu yazmamın sebebi bu bölümde anneyle tanışma ihtimalimiz!

Programın yapımcısı Craig Thomas, Ocak'ta yayınlanacak olan 100. bölümde artık anneyle ilgili bir şeyler göreceğimizi söylemiş ve bu Ted'in müstakbel eşine en fazla yaklaştığı an olacakmış. Bu sezon 100. bölüme kadar anneye gittikçe yaklaşan bir Ted izleyeceğiz anlaşılan. Haberin güzel tarafı sadece bu da değil, 100. bölüm için anlaşılan konuk oyuncu "Bir taşla iki kuş!" dedirtecek cinsten. The O.C'den tanıdığımız ve birçoğumuzun (şair kendisini işaret ediyor.) gönlüne taht kurmuş Rachel Bilson! En sevdiğim dizide en sevdiğim oyunculardan biri, bundan güzel bir haber olamazdı herhalde. Geçtiğimiz sezonlarda bu rol için Alice Silverstone'la görüşüldüğü haberlerini okumuştum ama Rachel Bilson çok daha uygun olmuş bu rol için. İnşallah Sarah Chalke usulü bir konuk oyuncu değildir ki açıklamalardan anladığımız kadarıyla pek de öyle olmayacak.

How I Met Your Mother bildiğiniz gibi geçtiğimiz haftalarda 5. sezona giriş yapmıştı. Lily'nin performans olarak geri dönüşü 4. sezonun son bölümlerinde hamile oyuncular krizini biraz hafifletmişe benziyor. Artık dizinin belli bir rotada olduğunu düşünürsek bence 4 sezonu sıraladığımızda kendine son sırada yer bulabilecek bir sezon olan 4. sezonun (ki Naked Man gibi unutulmaz bölümlerden birine sahip olmasına rağmen) üstüne rahatlıkla çıkan bir sene bekleyebiliriz How I Met Your Mother adına...

Ve Tanrı Jeneriği Yarattı #1 - Six Feet Under

2009-10-04T20:54:00.004+03:00

55 Ekran'ın ilk konseptine hoşgeldiniz efenim.

"Ve Tanrı Jeneriği Yarattı" köşemizde tüm dünya üzerinde yapılmış dizilerin o güzel jeneriklerine göz gezdireceğiz, inceleyeceğiz. Hakkında konuşacağız, kimin çektiğini merak edeceğiz.

Ya da sadece izleyeceğiz. İzle gitsin, "vay a.q adamlar nası yapmış" de yeter :)

Konseptimizin ilk jeneriği ix'in hakkında yazıp beni gaza getirdiği Six Feet Under isimli nacizane dizimizden geliyor!

Diziyi izlemeyene aynı etkiyi yapmıyordur belki, ben bu diziyi takip ederken daha jenerikten apışık kalıyordum. Yamulmuyorsam ödül de aldılar bu jenerikle. Çok güzel kareler, bunlara eklenmiş çok etkili bir müzik. Thomas Newman çıkışlıdır bu açılış temasında kullanılan güzel parça, bu blog üç yıl önce kadar yapılmış olsaydı buraya koyardım linkini indirmeniz için. Şimdi yok bilgisayarımda :(

Hani izleyemiyorum diyenler varsa buradan izleyebilir sanırım.

NOT: Bu konseptin ismi sinem ile uzun negoşieyşınslar sonucu oluşturulmuştur.

NOT-2: Nette dizinin jeneriğine bakarken Her Boku Bilen Adam'ın da dizi jenerikleri için bir konsept oluşturduğunu gördüm. İlk paylaştığı da Six Feet Under olmuş. Onu da okumakta fayda vardır.

Selametle!

İnsanı, sorunu, sorunlu insanı sevenlerin dizisi...

2009-09-29T20:54:00.003+03:00

Cenaze levazımatçısı bir ailenin kendi içinde psikolojik problemler yaşayan üyelerinin ilginç yaşam stillerini anlatan bir dizi bu... Her ne kadar yoğun bir kitle tarafından tutulan diziler arasına girmemiş olsa da her bir bölümü insana düşünce fırtınası yaşatabilecek güzellikte bir dizi olduğunu düşünüyorum.

Dizinin güzel yanı, her bölümün bir film havasında olması. Mesela ben yıllar önce sıcak, uykusuz yaz gecelerini cnbc-e karşısında geçirmeye çalışırken rastlamıştım. Baştan sona soluksuz izlemiştim. Her bir karakter ayrı çekmişti ilgimi. Zaten yine bu gecelerden birinde izlediğim şeyin bir devamı olduğunu, sonra da onun 'Six Feet Under' adlı bir dizi olduğunu anladığımda yaşadığım sevinci anlatamıyorum.

Uzatmaya niyetim yok. Zaten art arda bölümleri izleme gibi bir şans tanımadığından, bu dizi ayda yılda bir sıkıldıkça bir bölüm atılabilecek seviyede. Hele bir de ailenin kızı Claire'in büyüsüne kapıldınız mı, 'İyi ki dokuzun bu yazısını okumuşum da Six Feet Under ile tanışmışım.' demeniz olası...

Türkçe Dizi Zamanı : Canım Ailem

2009-09-29T19:35:00.003+03:00

Yabancı diziler iple çekilir de Türk dizileri çekilemez mi ? Canım Ailem gibi bir dizi olursa çok da güzel çekilir. Çoğu dizi Eylül başında başlamışken Canım Ailem aynı ayın sonunda başlıyor. Fragmanlarda çok enteresan olaylar var, daha söz-nişan gibi bir şey bile yapmamış olan Ali ve Seyhan boşanıyor mesela. Samim'e Meliha'nın babası ateş etmek üzere gözüküyor ki elinden vuracak muhtemelen, fragmanın sonlarında eli sargılı halde görünüyor Samim. Bir de ilk sezonun sonlarında insanların aklına kurt düşmüştü Feride ve Halim birlikte mi olacak diye, galiba birbirlerinden etkileniyorlar, Halim'in evleneceği söylediği sahnede deyim yerindeyse kabak gibi ortaya çıkıyor bu ikisinin aşkı. Tatlı Hayat'tan sonra ilk kez bir diziyi dört gözle bekler oldum, ilk kez hiç bir bölümünü kaçırmadan izledim.

Ayrıca Canım Ailem ile aynı saatte Geniş Aile var ki Geniş Aile'yi Canım Ailem'in karşısına koyan bir zihniyet nasıl bir zihniyettir anlayabilmiş değilim. Yeni bir diziyi ilk sezonunu başarıyla tamamlamış ve merakla beklenen bir dizi ile aynı saate koymak büyük bir hata.

55 Ekran'daki ilk yazımı yazmış bulunmaktayım, darısı siftah yapamayanların başına.(Sosyal Mesaj)

True Teeth

2009-09-29T16:34:00.003+03:00

True Blood'a başladık dün, yurda gelişimizin şerefine, hazır kota sorunlarımız da kısmen azalmışken. Dizinin birçok mevzusunun Twilight'a benzemesi bir yana, ana karakter olan ablamızın dişlerinin görüntüsü beni benden alıyor. 55 Ekran olarak "Madem vampir ayartıyorsun, bari dişlerin güzel olsun" kampanyası başlatabiliriz, çünkü çok büyük olmayan bir meblağ ile şu dişleri düzelttiririz gibime geliyor. Hoş, o dişler düzelse de kızımız güzel değil ama en azından o kısmı göreceli oluverir.

Merlin'in Sakalı!

2009-09-25T00:46:00.003+03:00

Az buçuk kitap okuyan, film veya tv izleyen birinin ucundan kıyısından tanıdığı meşhur bir büyücü Merlin. Hatta çevremdeki kısıtlı deneklerlen aldığım istatistiğe göre Merlin, Arthur'dan bile meşhur. Bu ikiliyle ilgili çoğu hikayenin Arthur'un kral, Merlin'in de alenen büyücü olduğu zamanlarla ilgili olduğunu düşünürsek, şu sıralar Cnbc-e'nin verdiği dizi direk kendini izletmekte, çünkü genellemenin dışına çıkarak bu ikilinin gençliklerini anlatıyor. Yani Arthur henüz prens, ve babası gayet uyuz bir kral; Merlin de yeteneklerinin farkında olan ancak memlekette büyü yasaklı olduğu için kıvranıp duran genç büyücü.

Yabancı dizi izleyip de Cnbc-e'nin sezon başındaki promolarından en az biriyle heyecanlanmayan yoktur herhalde, ben de dahil. Ama bu dizinin gösterileceğini öğrendiğimde, "Vaay şu dizi süpermiş kesin izleyelim!"den daha ötede bir heyecan duydum, çünkü hem fantastik, hem tarihi bir dizi. Şu iki konudan biriyle ilgiliyseniz bile gayet izlenesi.

En son Tudors'u öğrendiğimde böyle heyecanlanmıştım. Bu da işin başka boyutu: İngiliz tarihi. Adamlar ne yapıyor ediyor, çekici hale getiriyor tarihlerini. Buradan yola çıkıp "fetih filmi çekilsin"e getirmeyeceğim işi, korkmayın. Dikkat çekmek istediğim nokta şu: İspanyollar, Almanlar, ne bileyim, Fransızlar, veya Türkler de en az İngilizler kadar ihtişam, aşk, entrika, şatafat, yakışıklı adam, güzel kadın vs vs dolu tarihlere sahiptirler mutlaka. Ama biz, bir Henry, bir Elizabeth, bir Arthur geçince jenerikte, nedense ekstra kuduruyoruz.

Merlin'in fragmanını ve Merlin karakterini ilk gördüğümde "Bu ne be, bu mu Merlin?" dedim, zayıf bir ifadesi var diye düşünmüştüm Colin Morgan'ın, ama beni daha ilk bölümde susturmayı başardı, tebrik ediyorum. Kendisi İrlanda asıllıymış, aksan da o biçim zaten, anlaşılıyor. Bradley James, Arthur'da gayet başarılı. Gwen'le ilgili spoilerlı yorum yapmak istemiyorum burda ama Morgana vs Gwen diyeyim, bilenler anlasın derdimi. Son olarak: Ejderha ne kadar tırtsa sesi de o kadar iyi. (bkz: John Hurt)

Merlin'den Arthur'a gelsin: "Look, I told you you're an ass. I just didn't realize you were a royal one. "

Hi!

2009-09-23T00:57:00.001+03:00

Şu satırları okumaya tenezzül eden sevgili okuyucu;

Bu blog, genellikle TV dizi üzerine konuşmak üzere kurulmuş bir blogdur. Neden genellikle dedim bilmiyorum, başka ne konuda konuşabiliriz onu da bilmiyorum. Ama bu blogun yazarlarına kefil olamadığım için genellikle diyerek yaşanacaklara şimdiden bir kılıf uydurmuş olayım en iyisi.

Neyse. Bu blogu, ben, franchi, pclion, ix, os, ve demiycem insanları yazmakta. Yani umarım yazacak. Kökeni de bizzat benim yazmış olduğum Pushing Daisies yazısının yorumlarına ve birkaç msn muhabbetine dayanmakta.

Yaklaşık 3 dakikadır düşünüyorum ama bu açılış yazısına bunların dışında ekleyecek bir şey bulamadım. Zaten önemli olan temel mantığı anlamanız. Gerisini pratikle hep birlikte öğreneceğiz. Kalın sağlıcakla. Google Reader'ınıza ekleyin blogumuzu. Yorum filan yapın sürekli. Çok sevin bizi tamam mı?

P.S. Başlıktaki "Hi!" tam olarak şu ayarda seslendirilmekte.

61. Emmy Ödül Töreni

2009-09-23T00:00:00.000+03:00

61. Emmy Ödül Töreni'nin sunucusu Neil Patrick Harris olunca daha bir sahiplenmişim töreni bu sene, onu farkettim. Sanki töreni amca oğlu sunuyormuş havasına girince normalde izlemediğim giriş kısmını falan da izledim. Carrie Ann'ın bitmek tükenmek bilmeyen "kıyafetini kim yaptı kııız!" tadında sorularını bir kenara koyarsak pişman olmadığımı söyleyebilirdim, birçok tanıdık yüzü gördük kırmızı halıda. Ne derseniz deyin, bir ürünü ABD'liler kadar iyi pazarlayan bir millet daha yok. Entourage ekibini görünce salakça sırıttığımı farkettiğimde bunu daha iyi anladım. Kevin Connolly de sakal bırakmış görmeyeli, yakışmış.

Aynı tanıdık his Alyson Hannigan 6 aylık kızı hakkında konuşurken de vardı. 4. sezonun ikinci yarısındaki düşüşün en temel sebeplerinden biriydi Lily'nin olaya dahil olmaması, ufaklığın büyümüş olması belki de iyi haberdir. Bunun dışında röportajlardan aklımda yer eden detaylardan biri Stephen Moyer'in futbol konusunda verdiği ayardı. Londra muhabbetinde araya Arsenal'i sokup sonra "Gerçek futboldan söz ediyoruz bu arada." demesi olayı kopardı. Ne de olsa Avrupalı adam, işi biliyor. True Blood bu sezon törenlerde adaylık anlamında yer almıyordu ama muhtemelen seneye ödül alan dizilerden biri olacak. İnternet oylamasıyla seçilen en vurucu sahne dalında Chuck Bass'in Blair'e "Seni seviyorum." dediği sahneyi geride bıraktılar, Bill ve Sookie'nin tanışma sahnesiyle. Bu senenin tesellisi o olsa gerek.

Gossip Girl demişken Leightn Meester'i es geçmek olmaz zira kendisi bu topraklardan alışkın olduğumuz oyuncu-şarkıcı geçişlerinden birini gerçekleştirmek üzereymiş. Yakında single'ım çıkacak, heyecanlıyım gibi şeyler söyledi. Bunları seyrederken bir yandan da gelenler kısmına bakıyordum, Seth Green ve Scarlett Johansson'u el ele gördüm sanki. Birisi lütfen bana yanlış gördüğümü söylesin, bu ne lan! Ayrıca Michael J. Fox üstadı görmüş olduk bu bölümde, Parkinson sebebiyle titriyordu tabii. Drama dalında en iyi konuk oyuncu ödülünü de aldı zaten, yakışır.

Tören de fazlasıyla eğlenceliydi, özellikle Neil Patrick Harris'in komedi dalında en iyi yardımcı erkek oyuncu ödülünü Jon Cryer'e kaptırmasından sonra bunun üzerinden yaptığı espriler şahaneydi. Jeremy Piven da aday değilken bana göre en iddialı aday bence Neil Patrick Harris'ti orda ama sunucu olması ödülü almasının önüne geçti bu sefer. Önümüzdeki maçlara bakacağız demekten başka çare yok. Yukardaki video ise en iyi komedi dizisi açıklanmadan önce gösterildi, tek kelimeyle şahane! Stewie Brian'ın oyunu How I Met Your Mother'a vereceğini söylediğinde sapıtıyor ve bildiğin girişiyor Brian'a. Arada söylediği "Am I breaking Bro Code?" ve "Suit up!" repliklerine saygılarımı sunabilirim en fazla. Ödülü ise 30 Rock aldı. Henüz el atmadığım dizilerden birisi bu 30 Rock, her yerde karşıma çıkıyor. Törende de Tina Fey övgüleri havada uçuşuyordu. İzlemek lazım bir ara.

En iyi yardımcı oyuncu ödülleri Neil Patrick Harris hariç istediğim isimlere gitti bu sefer. Kristin Chenoweth çok beğendiğim bir oyuncudur, Pushing Daisies'deki rolü haricinde de iyi iş çıkarıyor. Ödül almasına sevindim. Michael Emerson bence geçen sene de ödülü hak eden isimdi, o dönemki yazıda da belirtmiştim. Yalnız zaman ne çabuk geçiyor yahu, geçen sene yazdığım yazının bir benzerini yazmak gerçekten garip bir his.
Her ödülün özel bir anlamı var elbette ama bazı ödüller 'daha bir ödül'dür, her törende bu böyledir. En çok merak edilen iki ödül de en sona bırakılanlardı zaten. En İyi Drama ve Drama Dalında En İyi Erkek Oyuncu. Erkek oyuncu dalındaki çekişmeye bakınca zaten anlaşılıyor ödülün önemi, bence bu kategoride aday olabilmek bile en az diğer ödüller kadar önemli. Bryan Cranston, Michael C. Hall, Hugh Laurie, Jon Hamm. Hepsi ayrı ayrı hayran olduğum adamlar bunlar. Hugh Laurie zaten tek başına dizi, ona söylenecek söz yok. Michael C. Hall kadar rolünün içine girebilen oyuncu sayısı çok azdır, Six Feet Under'dan sonra Dexter'da gösterdiği performansa şapka çıkartılır ancak. Jon Hamm son iki yıla damga vuran Mad Men'in merkezindeki adam ve çok iyi iş çıkartıyor. Bu saydığım adamlar Bryan Cranston kadar iyi işler ortaya koydular ama Bryan Cranston, canlandırdığı Walt karakteriyle dizi oyunculuğunu apayrı bir noktaya taşıd, kimsenin itirazı olacağını sanmıyorum bu seçime.

Jon Hamm belki bir sürpriz olabilirdi bu sene ama favori kazandı. Jon Hamm teselliyi Mad Men'in iki seen üst üste en iyi drama seçilmesinde bulsun artık. Bence 1. sezonunu aşan bir performansla geri dönen Lost'un önünde ödülü almaları takdire şayan. Yazıyı bitirince 3. sezon 6. bölümü izlemeye başlayacağım zaten. Lost dışında Breaking Bad de öne çıkıyordu ama orda Bryan Cranston'ın performansı diziyi ayrı bir noktaya taşıyor. Mad Men ise kendi başına harikulade bir yapım. Yeri gelmişken soundtrack albümlerinin de şahane olduğunu söylemeliyim, mutlaka dinleyin.

En İyi Drama

Big Love – HBO
Breaking Bad – AMC
Damages – FX
Dexter – Showtime
House – FOX
LOST – ABC
Mad Men – AMC

En İyi Erkek Oyuncu (Drama)

Breaking Bad – Bryan Cranston (Walt White)
Dexter – Michael C. Hall (Dexter Morgan)
House – Hugh Laurie (Dr. Gregory House)
In Treatment – Gabriel Byrne ( Paul)
Mad Men – Jon Hamm (Don Draper)
The Mentalist – Simon Baker (Patrick Jane)

En İyi Kadın Oyuncu (Drama)

Brothers & Sisters – Sally Field (Nora Walker)
Damages – Glenn Close (Patty Hewes)
Law & Order: Special Victims Unit – Mariska Hargitay (Olivia Benson)
Mad Men – Elisabeth Moss (Peggy Olson)
Saving Grace – Holly Hunter (Grace Hanadarko)
The Closer – Kyra Sedgwick (Brenda Leigh Johnson)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Drama)

Christian Clemenson – Boston Legal
Michael Emerson – LOST
William Hurt – Damages
Aaron Paul – Breaking Bad
William Shatner – Boston Legal
John Slattery – Mad Men

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Drama)

Rose Byrne – Damages
Hope Davis – In Treatment
Cherry Jones – 24
Sandra Oh – Grey’s Anatomy
Dianne Wiest – In Treatment
Chandra Wilson – Grey’s Anatomy

En İyi Komedi

30 Rock – NBC
Entourage – HBO
Family Guy – FOX
Flight Of The Conchords – HBO
How I Met Your Mother – CBS
The Office – NBC
Weeds – Showtime

En İyi Erkek Oyuncu (Komedi)

30 Rock – Alec Baldwin (Jack Donaghy)
Flight Of The Conchords – Jemaine Clement (Jemaine)
Monk – Tony Shalhoub (Adrian Monk)
The Big Bang Theory – Jim Parsons (Sheldon Cooper)
The Office – Steve Carell (Michael Scott)
Two And A Half Men – Charlie Sheen (Charlie Harper)

En İyi Kadın Oyuncu (Komedi)

30 Rock – Tina Fey (Liz Lemon)
Samantha Who? – Christina Applegate (Samantha Newly)
The New Adventures Of Old Christine – Julia Louis-Dreyfus (Christine Campbell)
United States Of Tara – Toni Collette (Tara Gregson)
Weeds – Mary-Louise Parker (Nancy Botwin)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu (Komedi)

Jon Cryer – Two and a Half Men
Kevin Dillon – Entourage
Neil Patrick Harris – How I Met Your Mother
Jack McBrayer – 30 Rock
Tracy Morgan – 30 Rock
Rainn Wilson – Office

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu (Komedi)

Kristin Chenoweth – Pushing Daisies
Jane Krakowski – 30 Rock
Elizabeth Perkins – Weeds
Amy Poehler – Saturday Night Live
Kristin Wiig – Saturday Night Live
Vanessa Williams – Ugly Betty

En İyi Mini Dizi

Generation Kill – HBO
Little Dorrit – PBS

Uğur Karakullukçu /PClion FC