Ezel dizisinin ilk çıktığı zamanlar, flashback yoğunluğunda Ömer, Ali, Cengiz ve Eyşan'ı anlatırken gördüğümde telefona atladım: 'Anne senlik bir dizi başlıyor. Kaçırma!'
Gerçi kadın günde 10 dizi izleyebiliyor zaman zaman, Ezel'i de kaçırmazdı belki ama ben görevimi yapayım dedim. Kendime gelince, ben de kurguyu tuttum lakin pek izleme fırsatım olmadı. Hepinizin malumu, biz sezon sezon indirip çerezlik izlemeyi seviyoruz. Pazartesi akşamı halı saha maçını, ne bileyim tiyatroyu, veya sevgilimizi ekip Ezel karşısına çivilenemiyoruz. Sonradan diziport falan da hikaye olduğundan şans vermiyoruz türk dizisine. Veya sonra biriktirip izliyoruz...
Gel zaman git zaman Ezel iyi patladı. Dayılar yeğenler havada uçuyor. Herkes sevdiğini öldürüyor, efendime söyleyeyim aforizmalar bilmem neler... Açıp zamanında şans vermek istediğim diziyi izleyesim geldi ve harbiden bunaldım. Hece hece konuşmalar, bakkalın bile Kuşçu misali takılması falan... Gerisin geri bıraktım izlemeyi, öyle de kaldı.
Ta ki...
Yeni sezon fragmanlarında Haluk Bilginer'i, Kıvanç Tatlıtuğ'u görene kadar... Millet geyik yapadursun, bu dizi buradan itibaren izlenir diyip her pazartesi karşısına oturdum. Dört pazartesidir de müthiş ilerliyor, sarsılarak izliyorum gerçekten de... Tabi benim gazımla oturup izleyen ev arkadaşım da aynı şekilde... Bir tartışma da patlak veriverdi: Ezel gerçekten iyi oyuncuların, kendini güzel ispatlayanların dizisi olduğu için mi bu kadar iyi olduğunu düşünüyoruz. Yoksa şişirme bir dizi mi?
Bir diğer bakış açısı da Kıvanç Tatlıtuğ için gelsin. Behlül aşağı Bihter yukarı, 'Çılgınsın meeen' deyişiyle dalga geçtiğimiz Behlül Kaçar, karizmasıyla estiriyor, tam anlamıyla psikopat olan bir karakterin hakkından geliyor... İyi proje bir oyuncuyu iyi gösterir mi? Kendini ispatlaması için fırsat olur mu? Yoksa iyi olan oyuncu her dizide kendini belli eder mi? Kıvanç'ın buradaki olayı ne?
